Rozdział 1 "Zacznijmy wszytko od nowa"

Witajcie tutaj Niki :* Chcę Was poinformować, że planuję napisać miniaturkę, ale nie powiem jaki to będzie paring. A teraz zapraszam na pierwszy rozdział na tym blogu ;* Miłego czytania!
                                                                             ***

Hermionę obudziły delikatne promienie słońca, wpadające przez wielkie okno znajdujące się w jej sypialni. Powoli otworzyła powieki i na jej twarzy zagościł promienny uśmiech, gdy przypomniała sobie jaki dzisiaj jest dzień. Był to 1 września, czyli początek jej ostatniego, siódmego roku nauki. Dziś zobaczy swoich przyjaciół i nauczycieli, znów będzie się sumiennie uczyć na zajęciach, ale postanowiła też troszeczkę zaszaleć i poimprezować.
W jej życiu wiele się zmieniło. Po wojnie starała się odszukać rodziców, którym zmodyfikowała pamięć lecz bez skutku. Na dodatek Ron zdradził ją z Lavender Brown. Do dziś pamięta ten koszmarny dzień.
                                                                        ~Wspomnienie~

Hermiona postanowiła wcześniej wrócić ze spotkania z Ginny, aby zrobić niespodziankę Ronaldowi i spędzić z nim trochę więcej czasu. Ostatnio cały czas pracuje, a jak wraca to mówi, że jest zmęczony. Tamtego dnia miał wolne. Gdy weszła do ich wspólnego mieszkania, usłyszała jęki i krzyki dobiegające z sypialni. Uchyliła drzwi i to co tam zobaczyła zwaliło ją z nóg. 
W łóżku Ron zabawiał się na całego z tą pustą idiotką, Lavender Brown. Gdy zauważyli obecność Granger natychmiast przestali. Lavender zaczęła się pospiesznie ubierać, a Ron próbował się tłumaczyć. 
-Kochanie, to nie tak jak myślisz. To...
-To koniec Ronald. - odpowiedziała mu głosem zimnym jak lód- Wynoś się z mojego mieszkania! Nie chcę cię więcej widzieć na oczy! 
-Daj mi jeszcze jedną szansę. - prosił ją rozpaczliwym głosem, lecz Miona była nieugięta.
-Po co?! - zaczęła krzyczeć coraz głośniej, a oczy zaszkliły jej się od łez. -Żebyś znowu mnie zdradził? Nikt nigdy mnie tak nie poniżył i upokorzył. Spieprzaj stąd razem z tą twoją zdzirą! 
Ron już się nie odezwał, ubrał się i wyszedł razem z Brown. Przy progu wyszeptał ledwo dosłyszalne ,,Przepraszam". Hermiona rzuciła się na łóżko i zaczęła płakać. 

                                                                         ~Koniec wspomnienia~               
Obecnie utrzymuje dobre stosunki z Ronem, ale tylko jako przyjaciele. Dalej przyjaźni się z Harry'm i Ginny, ale ostatnio zaczęła się również kolegować z Parvati Patil. Po zdradzie Rona nie miała chłopaka. Nie potrafiła nikomu zaufać, nie tak szybko. Postanawia zacząć wszystko od nowa.
Powoli usiadła na łóżku i przeciągnęła się. Rozejrzała się po pokoju, którego nie oddała by za nic w świecie. Ściany koloru fioletowego idealnie kontrastują z jasnymi, wręcz białymi panelami. Naprzeciwko łóżka stoi ogromna szafa. na etażerce leżą zdjęcia z jej przyjaciółmi. Wstała i podeszła do drzwi, za którymi znajduje się spora łazienka. Postanowiła wziąć relaksującą kąpiel, aby się odprężyć przed wyjazdem.
Po kąpieli trwającej pół godziny wybrała ubrania z szafy i ubrała się. Dzisiaj wybrała krótkie, dżinsowe spodenki, beżową bluzkę na ramiączka i sandałki. W ostatnich dniach jest bardzo gorąco, więc może sobie pozwolić na taki strój. Zaplotła włosy w luźnego warkocza i nałożyła delikatny makijaż. Niedawno zaczęła się malować, bo w końcu jest już dorosła. Spojrzała na zegarek i uświadomiła sobie, że ma jeszcze 40 minut do odjazdu pociągu. Szybko zjadła śniadanie i wyszła z domu.
Po przybyciu zauważyła w tłumie rodzinę Weasley'ów i Harry'ego. Ze łzami w oczach wyściskała każdego z nich, nawet Rona. Opowiedzieli jak spędzili wakacje itp.
-Pójdę poszukać przedziału dla nas, dobrze? - mówi Hermiona.
-Dobrze. My jeszcze musimy uporać się z bagażem. Później dołączymy do ciebie. - odpowiada z uśmiechem Ginny.
Weszła do pociągu i niemal od razu zauważyła wolny przedział. Już miała wchodzić, gdy usłyszała dobrze jej znany, ociekający drwiną głos za swoimi plecami.
-No proszę, proszę. Kogo my tu mamy? - Usłyszałam ten znienawidzony głos.
Nie, to przecież niemożliwe...